De geheimen van nachtfotografie

■ Tekst en foto's van Jaehong Chung (nickname: pimpman)

Astrofotografie is weliswaar een zeer specialistisch gebied binnen de fotografie, maar het maakt ook deel uit van nachtfotografie aangezien de foto's meestal 's nachts worden gemaakt. Astrofotografie kan echter ook overdag, zoals foto's van de zon of van de maan aan de ochtendhemel. Om te beginnen zijn er twee soorten technieken voor astrofotografie: met een vast statief en de volgfotografie.

Simpel gezegd is de volgfotografietechniek het fotograferen van een sterrenhoop, nevel, planeet of Messierobject door het object voorzichtig te volgen terwijl een lange belichtingstijd wordt gebruikt. Dit wordt de piggybackmethode genoemd. Daarnaast kunnen een telescoop en camera worden gebruikt om een foto te maken (de primairefocus- of indirecte methode). Tot slot kunnen de foto's ook worden gemaakt met behulp van een equatoriale telescoop of astronomische telescoop in plaats van een gewone camera. Volgfotografie is een methode die niet erg bekend is bij het grote publiek. Daarom gaan we alleen dieper in op fotograferen met een vast statief.

Bij fotograferen met een vast statief wordt de camera op een statief bevestigd om een foto van een hemellichaam te maken. Voor de techniek met een vast statief zijn er de vastbrandpuntsmethode en de dagelijksebewegingsmethode. Door het draaien van de aarde, lijkt het alsof de sterren bewegen en zich verplaatsen aan de hemel. De aarde maakt eenmaal per etmaal een draaiing van 360 graden en dat komt neer op 15 graden per uur. Hierdoor zien we, vanuit ons perspectief, ook de sterren 's nachts 15 graden per uur bewegen in de tegenovergestelde richting. Bij de vastbrandpuntsmethode wordt gebruik gemaakt van een korte belichtingstijd om een foto te maken van een ster. Die ziet er dan meer uit als een stip in plaats van een lichtstreep met een sterrenspoor. Foto's van groepen sterren en sterrenbeelden, en tot op zekere hoogte van de Melkweg, kunnen met behulp van deze methode worden gemaakt.

Als we ervan uitgaan dat u een 35mm-camera gebruikt, dan kunt u met een 50mm-standaardlens een foto maken van een ster die gedurende 15 seconden stilstaat (bij een declinatie van 0 graden). Hoe groter uw lensopening wordt, hoe groter de beeldhoek wordt, waardoor een langere belichtingstijd nodig is. Omgekeerd geldt: hoe krachtiger de telelens is die u gebruikt, hoe kleiner de beeldhoek wordt, wat een kortere belichtingstijd betekent.

De dagelijksebewegingsmethode maakt gebruik van een lange belichtingstijd om een foto te maken van een ster met een sterrenspoor. Bij deze methode kunt u beter een voorgrond, zoals een gebouw, een gebergte enzovoort in uw compositie meenemen, in plaats van enkel de sterren te fotograferen. Ervaren fotografen houden ook rekening met de richting van het sterrenspoor, de snelheid en andere belangrijke factoren. De sterren boven het noordelijk halfrond bewegen tegen de richting van de klok van oost naar west met de Poolster als middelpunt. Hoe dichter bij de Poolster ze een cirkel beschrijven, hoe langzamer ze lijken te bewegen. Omgekeerd geldt: hoe verder weg van het middelpunt, hoe sneller ze lijken te bewegen. Als u een astrofoto maakt, dan leert u ook heel veel over de verschillende sterrenbeelden en de nachtelijke hemel. Met de dagelijksebewegingsmethode wordt het ook veel interessanter om foto's te maken van kometen of meteoren (vallende sterren).

①Fotografiemethode: dagelijksebewegingsmethode
Datum: 31 januari 2008
Locatie: Naksan Park in Seoel Daehakro
Tijd: 20h20 tot 22h40
(Totale belichtingstijd opname: 2 uur en 20 minuten)
Gebruikte lens: Pentax SMC DA FISHEYE 10-17
Totale aantal onderbrekingen: 254 foto's met belichtingsintervallen van 30 seconden (met gebruik van de samenstelfunctie in Photoshop)
Accessoires: een statief en een time-lapse-opnametool

②Fotografiemethode: dagelijksebewegingsmethode
Datum: 2 februari 2008
Locatie: dak van het Koresco Condominium (Chiaksan branch) in Hoengseong-gun, Gangwon-do
Tijd: 21h17 tot 23h23 (Totale belichtingstijd opname: 2 uur en 6 minuten)
Gebruikte lens: Pentax SMC DA FISHEYE 10-17
Totale aantal onderbrekingen: 228 foto's met belichtingsintervallen van 30 seconden (met gebruik van de samenstelfunctie in Photoshop)
Accessoires: een statief en een time-lapse-opnametool
Op deze foto ziet u het internationaal ruimtestation (ISS) voorbijkomen.

③Fotografiemethode: vastbrandpuntsmethode
Datum: 5 mei 2008
Locatie: Anmyondo, Taean
Gebruikte lens: Pentax SMC DA FISHEYE 10-17
Accessoires: een statief
Ik heb de Melkweg nog nooit zo mooi en gedetailleerd gezien.


De beschreven foto's zijn gemaakt met een 35mm-filmcamera en de resultaten kunnen uiteraard verschillen afhankelijk van het lenstype, de ISO-waarde en andere factoren. We gaan er ook vanuit dat u de foto's maakt op het platteland of in een berg-, kust- of woestijngebied waar minder lichtvervuiling is dan in de stad.

In een stad als Seoel, waar veel lichtvervuiling is, kan de vastbrandpuntsmethode tot op zekere hoogte worden toegepast. Het is echter moeilijk om foto's te maken van sterrenbeelden of de Melkweg, omdat de sterren nu eenmaal zelden te zien zijn. Het is mogelijk om foto's te maken van de maan of de zon met behulp van de dagelijksebewegingsmethode met een gewone filmcamera. Foto's maken van de sterren met deze methode is echter weer moeilijk vanwege de lichtvervuiling.

Wanneer u een filmcamera gebruikt, moet u de film ontwikkelen en afdrukken (scannen). Vaak drukken fotovaklabs de film niet af of scannen ze deze niet, omdat ze denken dat er niets op staat. Daarom kunt u beter van tevoren aangeven dat het om astrofoto's gaat als u de film wegbrengt.

Als u gebruik maakt van een digitale camera (spiegelreflexcamera), dan kunt u verschillende opnames maken van een ster met de juiste intervallen en deze dan combineren in één foto om het sterrenspoor langer of korter te maken.

Gebruik om te beginnen een groothoeklens om meer sterren in beeld te krijgen en gebruik de zoekercompositiefunctie voor een harmonieuze compositie. Gebruik voor de diafragmawaarde een sluitertijd van 30 tot 60 seconden binnen het juiste bereik om overbelichting te voorkomen. U kunt uw foto's vervolgens achtereenvolgend maken gedurende de gewenste periode. Wat de camera-instellingen betreft: gebruik de handmatige modus als opnamemodus, gebruik handmatig scherpstellen (onbeperkt) voor de scherpstelling, zet de ruisonderdrukking op UIT, kies een lage ISO-snelheid en stel tot slot de witbalans naar wens in. U kunt dan uw opnames maken met een stevig statief en de draadontspanner of een time-lapse-opnametool. Uw batterij moet helemaal opgeladen zijn.

De volgende stap is de fotobestanden die u gemaakt heeft met uw digitale camera (spiegelreflexcamera) importeren in Photoshop en lagen combineren. Eerst kiest u de foto die uw hoofdfoto wordt en vervolgens opent u de fotobestanden één voor één in de juiste volgorde en legt u ze over elkaar heen op dezelfde plek als de hoofdfoto. Als u twee foto's stapelt, wordt een andere laag aangemaakt in het palet Lagen en u ziet dan twee lagen. Er hoort zich een klein wit venster te bevinden in dat palet Lagen. Dit is voor de overvloeimodus zodat u een overvloeimethode kunt selecteren voor zowel de twee bovenste als onderste lagen. Selecteer 'Verlichten' dat halverwege hoort te staan. Met 'Verlichten' kunt u de lichte gedeelten van de lagen benadrukken, zodat de sterrensporen elkaar niet overlappen maar worden weergegeven zoals ze zijn. Als u op dezelfde manier verdergaat met het combineren van lagen, worden de sterrensporen helderder en vormen ze uiteindelijk één foto.

Fotografietip: In de winter kan uw camera of lens bevriezen of beslaan. U kunt dit tot op zekere hoogte voorkomen door uw lens te bedekken met een warmtezak.

■ Tekst en foto's van Jungdae Kim (nickname: danny)

De basisbenodigdheden voor het maken van foto's van vuurwerk zijn een spiegelreflexcamera voorzien van een bulb-modus, een zoomlens, een statief, een draadontspanner en een stuk zwart karton of een hoed. Aangezien we niet exact weten op welke plek het vuurwerk ontploft, is het beter een groothoeklens te gebruiken in plaats van een lens met een vaste brandpuntsafstand, zodat u flexibel bent in uw compositie. Aangezien vuurwerk veel groter kan zijn en veel hoger kan ontploffen dan verwacht, is het gebruik van een groothoeklens noodzakelijk, vooral als u van dichtbij foto's maakt. Gebruik de zoomlens om zeker te zijn van de gewenste beeldhoek of compositie. Nadat u de hoek heeft gekozen, kunt u overstappen op een lens met vaste brandpuntsafstand voor een helderder beeld.

Vuurwerk ontploft normaal gesproken na vijf seconden in de lucht. U kunt zodoende prachtige vuurwerkfoto's maken met een diafragma-instelling van f/8 tot f/16 en een ISO-snelheid van 100 tot 200.

Om meerdere vuurpijlen te fotograferen, zet u de camera in de bulb-modus, opent u de sluiter en bedekt u de lens met een stuk zwart karton of een hoed. Vervolgens belicht u de lens alleen als het vuurwerk ontploft. Door dit te herhalen krijgt u verschillende vuurwerkexplosies op één foto. U kunt beter geen lensdop gebruiken want dan bestaat de kans dat de camera beweegt en is de achtergrond bewogen. Het gebruik van een draadontspanner is ook een must als de bulb-functie wordt gebruikt. Zo voorkomt u dat de camera beweegt.

De AF (autofocus)-instelling kan mogelijkerwijs niet scherpstellen op het vuurwerk, dus gebruik de MF (handmatige focus) voor het scherpstellen van de camera. Aangezien het vuurwerk iedere keer op een net iets andere plek ontploft, is het beter kleinere diafragmawaarden te gebruiken voor een grotere scherptediepte, zelfs als u handmatig scherpstelt. U kunt ook de automatische modus voor de witbalans (WB) gebruiken, maar de gloeilampmodus of handmatige witbalans, of het handmatig instellen van de kelvin (K)-waarde, geeft een betere, blauwere achtergrondkleur.

Fotografietip 1: De foto's die u aan het begin van het vuurwerk maakt zijn veel helderder, omdat er later rook voor het vuurwerk hangt waardoor uw foto's minder worden.

Fotografietip 2: In plaats van foto's van enkel het vuurwerk te maken, kunt u voor betere opnames beter de stadscontouren op de achtergrond meefotograferen. Controleer hiervoor eerst de belichting voor de stad. Maak vervolgens de foto met behulp van de bulb-functie. U kunt het karton gebruiken om de lens te bedekken als deze voldoende belicht is. Belicht vervolgens de lens als het vuurwerk ontploft om een foto te maken van zowel het vuurwerk als de stad.

■ Tekst en foto's van Jungdae Kim (nickname: danny)

Het allermooiste van opnames van verkeersknooppunten is de lichtsporen van de koplampen van de voertuigen en de prachtige stadslichten. Om een compleet verkeersknooppunt in beeld te krijgen, heeft u een groothoeklens nodig. En in bepaalde gevallen zult u een fisheye-lens moeten gebruiken. De beeldhoek en de compositie zijn uiteraard verschillend afhankelijk van de plek waar u fotografeert. Het bereik van de foto is een persoonlijke keuze en veel fotografen maken daarom vaak gebruik van een standaardlens met een vaste brandpuntsafstand. Voor een geslaagde foto met een mooi lichtspoor van de voertuigen is een langere sluitertijd nodig. Hierdoor hoeft de gevoeligheid niet noodzakelijkerwijs te worden verhoogd, zelfs niet bij een nachtopname, en kan deze worden ingesteld op ongeveer 100 ISO. Over het algemeen moet de sluitertijd langer dan 15 seconden zijn voor een redelijk lichtspoor, dus het diafragma moet goed worden afgestemd op de sluitertijd. Vaak worden foto's gemaakt met een diafragma-instelling van f/8 tot f/16 of meer. Indien nodig kan de sluitertijd ook worden verlengd door het ND (neutrale dichtheid)-filter te gebruiken. Liefhebbers van nachtfotografie houden ervan foto's te maken tijdens het zogenaamde 'gouden uur' (het uur na zonsopkomst en voor zonsondergang). Dit is inderdaad een aantrekkelijk moment omdat u dan foto's kunt maken met zowel de opkomende of ondergaande zon als de nachtelijke beelden. Foto's van verkeersknooppunten hoeven echter niet noodzakelijkerwijs tijdens dit gouden uur te worden gemaakt. Het gouden uur levert weliswaar betere kleuren op, maar zelf vind ik de latere en donkerdere uren beter geschikt als het verkeersknooppunt het enige foto-object is: de witte koplampen en rode achterlichten van de voertuigen komen veel beter uit tegen een donkerdere achtergrond. Persoonlijk kies ik voor de methode waarbij de sluiterknop half wordt ingedrukt en er automatisch wordt scherpgesteld op het object, om vervolgens over te schakelen op handmatig scherpstellen. Waar mogelijk zorgt het gebruik van een draadontspanner en het selecteren van de handmatige witbalans in plaats van de automatische witbalans of het handmatig instellen van de kevin (K)-waarde voor opnames met geslaagdere en mooiere nachtbeelden. Fotografietip 1: Stel de witbalans in op handmatig en stel scherp op de hoofdader van het verkeersknooppunt waar de auto's langskomen. Er bestaan verschillende accessoires voor het instellen van de witbalans. Zelf gebruik ik meestal een witbalanslensdop om de witbalans in te stellen bij het maken van nachtopnames van verkeersknooppunten. Fotografietip 2: De sfeer van een foto verandert overeenkomstig de sluitertijd. U moet een keuze maken hoeveel u van het lichtspoor van een voertuig wilt fotograferen. Bij een ruimere sluitertijd is de weg gevuld met heel veel verschillende lichten, maar u kunt ook de lichtsporen beperken tot een paar strepen. Als u deze foto's achteraf met elkaar vergelijkt, dan kunt u zelf een mening vormen en inspiratie opdoen.

■ Tekst en foto's van Yongmin Lee (nickname: mutro)

Als mensen nachtfoto's maken van de Han Gang-rivier dan is dat meestal met de bruggen. U kunt fantastische foto's maken met een prachtig gekleurde lucht als u vlak voor of na zonsondergang fotografeert. De zichtbaarheid - een belangrijke invloedsfactor bij fotografie - kan verschillen afhankelijk van het weer, dus u kunt het beste van tevoren de weersberichten volgen. Toen ik deze foto maakte, was de lucht te helder, waardoor de sluitertijd erg snel werd. Te snel om de lichtsporen van de voertuigen die over de Banghwa Bridge reden vast te leggen. Daarom stelde ik de sluitertijd langzamer in van ISO 100 naar 50 om de lichtsporen van de auto's te kunnen fotograferen, terwijl ik een kleinere diafragmaopening van ongeveer f/13 gebruikte om ook de berg in de verte mee te nemen. Door de camera in te stellen op de Clear-modus, werden ook de kleuren op de foto krachtiger.

Banghwa Bridge
1. Locatie: halverwege een berg van waar de noordkant van de Banghwa Bridge zichtbaar was
2. Datum en tijd: 16 februari 2008 rond 18h30, vlak voor zonsondergang
3. Instellingen: 135 mm f/2, Belichtingsmeting: multi, Diafragma: f/13, Sluitertijd: 10 sec., ISO: 50, Modus: Clear

Als u foto's maakt tussen het begin en het einde van de zonsondergang, dan kunt u beter de gloeilampmodus gebruiken omdat er nog wat blauwtinten in de lucht zitten. De camera-instellingen die ik zelf meestal gebruik voor nachtbeelden zijn de gloeilampmodus voor een helder en blauwachtig kleureffect, het handmatig instellen van de kelvin-waarde en de automatische witbalans (AWB) aangezien de geavanceerde camera's van tegenwoordig zeer goed in staat zijn een goede witbalans in te stellen. Wat het scherpstellen betreft, richt ik op het middentintpunt tussen 1/3 en 1/2 (bij objecten zonder middentint, stel ik scherp op het punt tussen schaduw en halffel licht) als ik door de zoeker kijk. Zo ben ik verzekerd van een goede belichting met de scherptediepte en van een volledig scherpe foto.

Sungsan Bridge
1. Locatie: op de oever aan de noordkant van de Sungsan Bridge
2. Datum en tijd: 8 maart 2008 rond 19h na zonsondergang
3. Instellingen: 50 mm f/1,4, Belichtingsmeting: multi, Diafragma: f/11, Sluitertijd: 8 sec. ISO: 100, Modus: gloeilamp

■ Tekst en foto's van Heonguk Son (nickname: Sonddadadak)

MF 50 mm f/1,4S / Belichtingsmodus: M / Diafragma: f/8 / Sluitertijd: 10 sec. / ISO: 100 / Witbalans: kelvin-waarde 2780 / Opnames in RAW-bestandsformaat / sRGB

Het probleem bij nachtfoto's van kersenbloesems is dat het object niet stilstaat, maar zachtjes meebeweegt met de wind. Hierdoor kunnen de uiteinden van de takken wazig worden in vergelijking met de andere gedeelten van de foto als u een langere belichtingstijd gebruikt. Dit betekent dat u de ISO-waarde hoger moet instellen of een groter diafragma moet gebruiken voor een snellere sluitertijd.

Als u echter een scherpe foto probeert te maken van de hele tak vol bloeiende bloesems over de gehele lengte, dan is een kleine diafragma-instelling nodig voor een grotere scherptediepte. Dit resulteert in een langere sluitertijd. De scherptediepte wordt uiteraard groter als u een lens met een grotere beeldhoek gebruikt. Dit resultaat is dus mogelijk met een grotere scherptediepte - zelfs bij een lagere diafragma-instelling - door een groothoeklens te gebruiken in plaats van een telelens. Afhankelijk van waar de fotograaf op scherpstelt, worden ook de diafragmawaarde, sluitertijd en ISO-instelling anders. Zelf gebruik ik ISO 100 voor de beeldkwaliteit, een diafragmawaarde van f/8 tot f/16 voor een goede scherptediepte en een sluitertijd van 10 tot 15 seconden. Verder moet u ook het nodige geduld hebben en wachten op een windstil moment, waarop de takken niet bewegen, aangezien de belichting redelijk lang is. Tijdens het Kersenbloesemfestival in Zuid-Korea, worden de bloesems meestal direct verlicht. U moet dan ook opletten dat u geen ongewenst 'wit gat' in de foto krijgt door overbelichting van de bloesems. Als de kleur van de verlichting verandert, dan kunt u het beste meerdere opnames maken voor foto's met verschillende effecten en sferen.

Als u automatische witbalans gebruikt, dan krijgt u mogelijkerwijs minder goede foto's omdat de kleuren van de foto's bij elke opname verschillen, zelfs als de andere instellingen identiek zijn. U kunt het beste de kelvin-waarde handmatig instellen om de kleurtemperatuur in te stellen voor u begint te fotograferen.

AAF 180 mm f/2,8D ED / Belichtingsmodus: M / Diafragma: 11 / Sluitertijd: 15 sec. / ISO: 100 /
Witbalans: kelvin-waarde 2500 / Opnames in RAW-bestandsformaat / sRGB

■ Tekst en foto's van Heonguk Son (nickname: Sonddadadak

MF 50 mm f/1,4S / Belichtingsmodus: M / Diafragma: 16 / Sluitertijd: 246 sec. / ISO: 100 /
Witbalans: kelvin-waarde 3130 / Opnames in RAW-bestandsformaat / sRGB

Het fotograferen van de geometrische patronen van de lichtsporen van een slingerbeweging kan een hele uitdaging zijn. Om te beginnen heeft u een koord en een kleine zaklamp nodig (een kleine hanglamp met één gloeilamp is beter, omdat de lamp dan als gewicht kan fungeren), een camera, een statief en een draadontspanner. Knoop eerst een koord van 1 tot 1,5 meter vast aan de achterkant van de zaklamp en bevestig het andere uiteinde van het koord aan het plafond. Zet het statief in een zo laag mogelijke stand en stel vervolgens de camerahoek in door de cameralens naar het plafond te richten. Controleer of de beeldhoek van de camera goed is door door de zoeker te kijken. Stel indien nodig bij. Probeer het gewicht precies in het midden van de zoeker te krijgen en stel scherp op het uiteinde van het gewicht. Stel de camera vervolgens in op handmatig scherpstellen. Stel de sluitertijd in op de bulb-modus (B). Denk erom dat hoe meer u het diafragma opent, hoe dikker de strepen worden. Omgekeerd geldt: hoe kleiner het diafragma, hoe dunner de strepen worden op de foto. Mijn advies is de streep zo dun mogelijk te maken door een kleine diafragmaopening te gebruiken, omdat de afstand tussen de strepen steeds kleiner wordt als het gewicht steeds verder naar het middelpunt toe beweegt. Wat het formaat betreft: maak de opnames als RAW-bestanden en wijzig achteraf de lichtkleur met behulp van een RAW-bestandscorrectieprogramma voor een beter resultaat.

AF-S 17-35 mm f/2,8D ED / Belichtingsmodus: M / Diafragma: 16 / Sluitertijd: 340 sec. / ISO: 100 / Witbalans: kelvin-waarde 3130 / opnames in RAW-bestandsformaat / sRGB

Doe na het aansluiten van de draadontspanner alle lichten uit zodat het volledig donker is en zet vervolgens de zaklamp (het gewicht) aan. Als u het gewicht optilt en het vervolgens loslaat, dan beweegt het heen en weer in een rechte lijn. Probeer daarom een cirkelbeweging te maken door het gewicht naar één kant toe te zwaaien voor een patroon zoals in de bovenstaande foto. Wanneer u een cirkel van de gewenste grootte heeft, drukt u de draadontspanner in om de opname te starten. Als het diafragma ingesteld is op 16, dan moet u een belichtingsinstelling van 3 tot 6 minuten hebben. De juiste belichtingsinstelling kunt u bepalen door naar de slingerbeweging van het gewicht te kijken. U zult waarschijnlijk eerst een paar minder bevredigende pogingen moeten doen voor u een geslaagde foto heeft. Blijf echter proberen, want op een gegeven moment lukt het.

■ Tekst en foto's van Minseok Son (nickname: hooligan)

Titel: Line, Locatie: Jianjae, Hamyang-gun, ISO 100, f/8, 30 sec.

Het zonder enig kunstlicht fotograferen van het lichtspoor van een voertuig dat over een bergweg rijdt, is het toppunt van nachtfotografie. Vooral als de weg een scherpe bocht of steile afdaling heeft, heeft het lichtspoor op de nachtfoto een dynamiek die u zelden vindt bij andere nachtfoto's. Normaal gesproken rijden auto's op onverlichte bergwegen redelijk langzaam. Aangezien de maximale sluitertijd van een spiegelreflexcamera in de diafragmaprioriteits-, sluitertijdprioriteits- en handmatige modus slechts 30 seconden is, zijn de bulb-functie en een draadontspanner onmisbaar voor de sluitertijd van langer van 30 seconden die nodig is voor een ononderbroken lichtspoor. Voor de lenskeuze is een groothoeklens veel beter geschikt dan een telelens voor een volledig lichtspoor in plaats van gedeeltelijke sporen. Denk erom dat ultragroothoeklenzen - minder dan 20 mm - bredere en veel helderdere lichtsporen geven op de foto. Wat de witbalansinstelling betreft, kunt u het beste de tl- of gloeilampmodus kiezen. Het sterke contrast tussen het witte lichtspoor en de gitzwarte nachtelijke hemel zal meteen de aandacht van de kijker trekken. Denk er ook om dat de kleur van het lichtspoor witter wordt naarmate de kleurtemperatuur vermindert en probeer de witbalans in te stellen op de tl- of gloeilampmodus. U kunt ook de verschillende resultaten bekijken en verschillende kleurtemperaturen uitproberen. Voor de belichting is enige onderbelichting wenselijk. In bepaalde gevallen kan het ook nodig zijn de lichtsporen te benadrukken door de achtergrond donkerder te maken om de dynamiek van de beweging van het voertuig beter te laten uitkomen onder de donkere hemel. Daarom moet u de nodige kennis opdoen voor het laten uitkomen van de lichtsporen tegen de achtergrond door een belichtingscompensatie toe te passen die 1 tot 2 stops donkerder is, in plaats van te vertrouwen op de optimale belichtingswaarde. Wat het fotograferen zelf betreft, raad ik aan met één of twee vrienden samen te gaan in plaats van alleen. Het is best moeilijk een auto te vinden die 's nachts langs een bergweg rijdt, dus u kunt het beste met uw eigen auto gaan in plaats van te wachten tot er één langskomt. Ideaal is als een vriend voor u de draadontspanner indrukt terwijl u rijdt. Zorg ervoor dat u van tevoren het bewegingspad en de compositie van de foto controleert. Een perfecte compositie vinden in het donker is geen eenvoudige opgave. Mijn advies is voor zonsopgang naar de locatie te gaan om verschillende bewegingspaden te bekijken en van tevoren te beslissen waar en hoe u uw foto's gaat maken.

Titel: Enjoying the Silent, Locatie: de plaatselijke snelweg tussen Nonsan en Wanju
ISO 100, f/8, 221 sec.

■ Tekst en foto's van Yui-jeong Choi (nickname: hongdangmu)

M-modus / ISO: 100 / f/8 6s / Witbalans: kelvin-waarde-instelling / Opname gemaakt in sRGB jpeg / Compensatie: 8211 / Verscherpt en kleurbalans aangepast in Photoshop

Eén van de leukste onderdelen van nachtfotografie is het fotograferen van de levendige stadsverlichting. Als de weersomstandigheden goed zijn en u ziet enkele wolken boven de verlichte stad drijven, dan krijgt u misschien het gevoel dat u alles kunt fotograferen, inclusief de nachtelijke stad, een rivier dichtbij en de straten met de bewegende lichten. Maar ook bij slecht weer mag u de deur niet uitgaan zonder uw camera en statief. U kunt beter voorbereid zijn, dan teleurgesteld omdat u een prachtige kans mist. Het is niet zo eenvoudig als het klinkt om nachtfoto's te maken van de prachtige gebouwen van Seoel. U kunt een berg beklimmen in de buurt van de stad, maar voor nog niet ontdekte objecten en unieke en boeiende composities kunt u beter naar het dak van een hoog gebouw gaan. Ga enkel naar het dak van een gebouw als u toestemming heeft van de beheerder van het gebouw. Over het algemeen moet u de laagste ISO gebruiken voor het maken van uw foto's, met een diafragma van f/8 tot f/13. Als u een foto maakt van een volledig verlicht gebouw, dan moet u een sluitertijd nemen van 2 à 6 seconden tot 8 à 13 seconden. Gebruik om te voorkomen dat de camera beweegt altijd de draadontspanner en ook de spiegelvergrendelingsinstelling zodat de spiegel niet kan schokken. Voor zuivere en levendige lichteffecten gebruik ik de Clear-modus van mijn camera. Ik gebruik ook redelijk vaak de fisheye-lens met de extreme beeldhoek vanwege de unieke eigenschappen en het aparte effect. Als het object dat ik wil fotograferen te dichtbij is en ik kan niet verder achteruitlopen, dan is het tijd om de fisheye-lens te gebruiken om zonder compromissen het gewenste object te fotograferen. Ik ben hier erg tevreden over. Er zijn mensen die de lens vermijden vanwege het vervormde effect, maar ik vind dit juist apart. Eén van de voordelen is dat je er objecten mee kunt vastleggen, die met geen enkele andere lens dan de fisheye-lens te fotograferen zijn. Zoals u kunt zien op de bovenstaande foto, kunnen hoge gebouwen of meerdere objecten allemaal op één foto verzameld worden. En dat is nog een voordeel van de lens. Als u foto's maakt van goed verlichte gebouwen, is een lange belichting niet nodig. Aangezien het behoorlijk donker was toen ik de foto maakte, heb ik een langere sluitertijd gebruikt om de lucht meer te laten oplichten.